Ριζωμένο δέντρο

Ξαφνικά έβγαλε τα ρούχα της κι απόμεινε ολόγυμνη. Μετά πλησίασε το παράθυρο και εκεί μέσα στο κλειστό τζάμι είδε τη μορφή της μπερδεμένη με τα κλαδιά του δέντρου της αυλής. Ακολουθώντας μια ανίκητη παρόρμηση, άνοιξε το παράθυρο κι όρμισε έξω. Αγκάλιασε τον κορμό του δέντρου κι άρχισε να τρίβεται πάνω του με λαχτάρα ερωμένης. Το στήθος της μάτωσε, οι ρώγες κόπηκαν μα εκείνη, χωρίς να λογαριάζει πόνο συνέχισε να αγκαλιάζει βίαια το δέντρο. Όταν απόκαμε, ξάπλωσε στο χώμα. «Έτσι λαχτάρησα να ήταν. Σαν ριζωμένο δέντρο», ψιθύρισε κι απέμεινε έτσι γυμνή και ματωμένη να κοιτά τον φεγγάρι που ξεπρόβαλε ανάμεσα στα φύλλα.