Παιδί που χοροπηδά
Ανάμεσα στις σκιές των περαστικών, περασμένων, βιαστικών μεσηλίκων, που περπατούν έχοντας χάσει διαπαντός τη χαρά του βαδίζειν, που θα πει τη χαρά τη συνέχειας, ένα μικρό παιδί χοροπηδά και για μια στιγμή για πάντα μένει στον αέρα, όλο το σώμα, χέρια πόδια να σχηματίζουνε γωνίες, οδικές πινακίδες του χρόνου.
posted by kerasia at 11:18 μμ
6 Comments:
όπως εκείνο το παιδί στο ποίημα του Μαρκόπουλου, που ενώ στρίβει η μπάντα εκείνο ξεχνιέται και προχωράει. Εξαιρετική εικόνα, Κατερίνα. Βεβαιώθηκα ότι και ο χρόνος έχει πινακίδες.
yperoxo pragmatika
Χ2
Γράψε μου το ποίημα που λες. Πινακίδες υπάρχουν, μάτια έχουμε;
atg. θενκς γκερλ :-)
μάϊστα...διαταγή εξετελέσθη:) Εσείς τι λέτε για τα μάτια;
έχουμε μάτια. κι όμορφα :-)
...κάτι υποπτευόμαστε κι εμείς οι πινακίδες:)
Δημοσίευση σχολίου
Links to this post:
Δημιουργία Συνδέσμου
<< Home